Blogs

Paddenstoelen plukken

De lucht wordt weer vochtiger, de paddenstoelen schieten uit de grond, elke dag zie je weer anderen verschijnen. En elk jaar loop ik weer met dezelfde vraag ‘zijn deze eetbaar’? In Frankrijk op het platteland gaat iedereen wilde paddenstoelen plukken. Ik wilde dat ook. Dagenlang googelde ik op eetbare paddenstoelen en keek bij de pharmacie in het dorp op de poster met eetbare paddenstoelen, ik kwam er niet uit. Als ik dacht ‘deze moet volgens de poster eetbaar zijn’, dan liet ik hem voor de zekerheid eerst aan onze buurman zien. Maar al die keren zei hij zeer duidelijk ‘non, non, pas manger’. Toen we hier nog niet zolang woonde vertelde hij ons het verhaal van de vorige bewoonster die met een zware vergiftiging met spoed naar het ziekenhuis moest na het eten van paddenstoelen uit de tuin.

Daarom zijn we maar onze eigen ‘paddo kwekerij’ begonnen. Ongeveer twee jaar geleden zijn op het terrein een paar eikenbomen omgezaagd en daarvan hebben we één meter stammen gezaagd. Gaten geboord en daar weer pluggen ingeslagen met sporen van eetbare paddenstoelen.

Verleden jaar hadden we al fluweelpootjes, maar die vonden we niet zo lekker en dit jaar kwam dan eindelijk de ‘shiitake’ oftewel de eikenzwam tevoorschijn. Heerlijk door een omelet of om te roerbakken. En zo kan ik toch als een echte Périgourdine met mijn houten bakje paddenstoelen plukken zonder bang te zijn voor vergiftiging.

 

Vogel concerten

Geen wekker zetten, maar elke ochtend wakker worden door een vogelconcert. Hoe heerlijk is dat. Maar niet alleen in de ochtend, de hele dag gaat het door. Het ene mooie fluitconcert na het andere. Tijdens het ophangen van de was, moet ik soms stoppen. Even luisteren en mezelf verwonderen over de mooie klanken die soms uit zo’n klein vogeltje komen.  Maar ook de koekoek is soms duidelijk aanwezig, het lijkt echt op een koekoeksklok, maar dan één die geen tijd weet. En dan de buizerd die op de thermiek steeds hoger ‘klimt’ tegen de strak blauwe lucht. Ik moet dan even stilstaan en de vogel volgen.Zodra het schemerig wordt komt  de uil tevoorschijn, althans je hoort hem. Fantastisch hoe ze elkaar aanroepen, één van ons terrein en één in het dorp of de vallei.

Zeker in de maanden april, mei en juni is het hier een waar vogelfeest. Je hoort het flirten naar elkaar, ze gaan nestelen, de kleintjes komen. Afgelopen jaar waren hier vogelspotters, met de verrekijker en camera zag je ze elke dag rondstruinen. Vol enthousiasme  meldden ze dat ze wel 47 soorten vogels op en rond het terrein hadden gespot. Naast de ‘gangbare’ soorten zoals de Ekster, Vlaamse Gaai, Bonte Specht, zie je hier ook de Hop. Een hele schuwe vogel, en het geeft gewoon een ‘kick’ zodra je hem ziet. Onlangs zat ik op het terras en, ik schrok ervan, vloog de hop langs me heen. Wow hij ging op de dakrand zitten. Ik kreeg een adrenalinestoot, begreep toen ook waarom vogelspotters helemaal lyrisch worden als ergens een bijzondere vogel is gespot. Waarom heb ik op die momenten nooit een camera bij me? Ik ben helemaal geen vogelspotter, ken maar enkele bij naam. Maar het fascineert mij wel. De wereld van de vogels.

Coup de foudre

‘Ik ben verliefd’, zei ik tegen manlief. Hij keek mij aan en wist precies wat ik bedoelde. Wij liepen op de markt in Thiviers. Un coup de foudre oftewel liefde op het eerste gezicht. Hier wil ik nooit meer weg. Niet alleen de markt was bijzonder, maar ook de gezellige pittoreske dorpjes in de omgeving zoals St. Jean de Côle. En dan al die kleine gehuchtjes waar je langskomt op de vele wandelroutes die hier zijn uitgezet. De tijd heeft hier stilgestaan.

Thiviers ligt in de prachtige Périgord Vert, een streek in de Dordogne in Frankrijk. Minder bekend dan de Périgord Noir. En misschien moeten we dit ook zo houden, want het is hier waanzinnig mooi. Hier is gelukkig nog niet het massatoerisme doorgedrongen. De dorpjes en markten zijn nog authentiek en de inwoners heel aardig en behulpzaam.

Daarbij is hier ontzettend veel te doen. In het zomerseizoen wordt hier veel georganiseerd en elke week is er wel ergens een brocante. Maar er is meer, zoals Perigueux, Brantôme, (het Venetië van de Périgord), grotten, kastelen, kanoën en diverse meren met zandstranden waar men kan zwemmen, luieren of watersporten. En niet geheel onbelangrijk, het klimaat is zeer aangenaam.

Wij zijn hier gebleven en wonen sinds 2009 boven op een heuvel in Nanthiat. Elke dag genieten wij nog steeds van het overweldigende uitzicht. Graag  willen wij deze plek met u delen, deze prachtige streek met rust, ruimte en natuur. De verliefdheid is overgegaan in ‘houden van’.

 

Domaine les Pins - Cathéla & Rinus Huis

 

+33 (0) 7 8609 7524 - +31 (0) 174 41 5505